چقدر سخته..

چه سخت است مرور کردن خاطراتی که روزی شیرین ترین بودند اما حالا آنقدر تلخ شده اند که هم دلت را به درد می آورند هم اشکت را در می آورند..

می ترسم..

مـــــی تــــرســم از ایـــــنــــکــه
روزی
یــــــک جـــایـــی
مـــــن و تـــــو
خـــــیـــلــی دور از هـم
شــــب و روز در آغــــــــــوش یـــــــک غــــریــــــــــــــــبــه
بــــــــــــی قـــــرار هــــــــــم بــاشــــیـــــــــــــــــــم ...
و بـــعــد از هـــــر بار هــم آغــوشـــی به یـــــــاد
آغــوش هــم بـــیــصدا گـــریـــه کــنــیــــم !

***********

تظاهر به بی خیـــــالی،

این روزهــــایم به تظاهر می گذرد...
تظاهر به بی تفاوتی،
تظاهر به بی خیـــــالی،
به شادی،
به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست...
اما . . .
چه سخت می کاهد از جانم این "نمایش"

چرا بودنت راست و ریست نمی شود ؟ من که تمام پازل های تنهایی ام را درست چیده ام !

اگر انسان زندگی را دوست داشت ..

زندگي به من آموخت چگونه اشك بريزم. 

ولي نياموخت چگونه سرازيرش كنم.

زندگي به من آموخت چگونه دوست داشته باشم .

 اما نياموخت چگونه فراموشش كنم.

اگر انسان زندگي را دوست داشت هرگز در آغاز تولد نمي گريست

این لبخند مصنوعی..

همیشه هم قافیه بوده اند، “ســ ـ ـیب” و “فریـ ـ ـب”!

همانند سیبی که آدم و حوا را فریب داد و حالـــا هم با هم میگوییم

“سیــــــــ ــب”

و دوربین های عکاسی را فریب میدهیمـــ

تا پنهان کنیم اندوهمان را پشت این لبخند مصنوعی…

اشتبا ه بزرگ!

چه اشتبای بزرگیست

تلخ کردن زندگی خود

بـرای کـسـی کـه در دوری مـا

شـیـریـن تـریـن لـحـظـات

زنـدگـیـش را سپری مـی کـند.

مـُهـم اینـــﮧ ڪِـﮧ تــُــــو هـَستـے..

آבم بـآیـَد یــﮧ "تـــُو" داشتــﮧ بـاشـِــﮧ

ڪِـﮧ هَـر وقـت اَز هـَمــﮧ چــے פֿـَـستـِــﮧ פּ نـا اُمیـد بـوב

بـهـش بــِگـــﮧ:

مـُهـم اینـــﮧ ڪِـﮧ تــُــــو هـَستـے

بیـخیـالِ בنـیـا...

دیگر از تنهای خسته شدم ...

دیگر از تنهایی خسته شدم ٫ به کلاغها زیر میزی میدهم

تا قصه ام را به پایان رسانند .....

بغض..

 ســــخـــت اســـت وقتـــي از شـــدت بـــغـــض

 گـــلـــو درد بگـــيري

و هـــمـــه بگـــويـــند 

 لباس گرم بپوش

اینجاااااا سرزمین واژه های وارونه است..

اینجا سرزمین واژه های وارونه است:

جایی که گنج، "جنگ" می شود

درمان، "نامرد" می شود

قهقه، "هق هق" می شود

اما دزد همان "دزد" است

درد همان "درد"

و گرگ همان "گرگ"

تمام ترسم ..

نه از تنهايي ميترسم و نه از تنها ماندن....،                     

تمام ترسم از تنها بودن در کنارديگري است!

سکوت ..

مي نوازم ويولــن زندگــي ام را...

گاه آرام...

گاه بي صدا ...

مي نوازم نت هاي سكوتم را ...

آهنگساز نيز شده ام ...

براي تو كه نمي شنوي ...

 چه ماهرانه مي نوازم سكوت محض را ...

باران دیگر مهم نیست ..

آدم هـای خـوب از یـاد نمـیـرن !

از دل نمـیـرن !

از ذهـن نـمیـرن !

ولـی زودتـر از ایـنـ که فـ

کـرش رو بـکـنـی از پـیـشـت مـیـرن 

من نمی گویم نبار ...باران ببار، 

دیگر مهم نیست . . . . ببار

عظمت عشق..

سعی کن تنها باشی زیرا تنها بدنیا آمدی و تنها از دنیا

 خواهی رفت،

                                                         بگذار عظمت عشق را درک نکنی،زیرا آنقدر عظیم

 است که تورا نابود خواهد کرد...

خسته به دنبال تو..

شب است...

و در بدر کوچه های پردردم

فقیر و خسته بدنبال تو میگردم

اسیر ظلمتم

رفیق کجا ماندی؟؟

من به اعتبار تو فانوس نیاوردم!!

درد من..

درد من حصار برکه نیست

درد من زیستن با ماهیانی است

که فکر دریا به ذهنشان خطور نکرده است

بازیچه ام...

پچ پچ دوستت دارم های تو در گوش او به گوشم میرسد !

بازیچــه ام یا باز بچــه فرضم کرده ای ؟!

* * *  * * *

شک کرده بـودم کسی بین ماست !

حالا یقین دارم “مـ…ــن” بین دو نفر بودم !

چقدر تفاوت وجود داشت

بین واقعیت و طرز فکر من!

حقیقت دارد ...

-----------------------------------------------------

می گوید: کلمات گـــــــــــاهی بار معنایی خود را از دست می دهند ...

این روزها " دوستـــــت دارم " ها دیگر قلــــــب کســـی را به تپش وا نمیدارد !

و گونه کسی را سرخ نمیکند !

-------------------------------------------------

حـقـیـقـت دارد !

کافـی سـت چــمـدان هــایــت را ببــندی

تــا حــاضـر شــونــد ، هـمه

بـــرای ِ از یـــاد بــُـردنــت !

آنـکه بــیشتـر دوستـت میــدارد ، زودتــــر !!!

بشکسته نی ام...

پاهایم را که در آب میزنم ، ماهی ها جمع میشوند

شاید اینها هم فهمیده اند که یک عمر طعمه ی روزگار بوده ام !

---------

------------

------------------

ساده ی ساده از دست میروند همه ی آن چیزها که سخت سخت به دست آمدند !

-------------------------

 

غمگینم همانند پرنده ای که به دانه های روی تله خیره شده و به این فکر میکند که چگونه بمیرد؟

گرسنه و آزاد یا سیر و اسیر . . .

---------------- -

با این دل ماتم زده آواز چه سازم 

بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم 

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز

با بال و پر

سوخته پرواز چه سازم ...

-----

--------------------

سخت است..

نبودنت حجم بیشتری از قلبم را تسخیر کرده است.همه میگویند: دوری و

دوستی. اما من میگویم: سخت است وقتی دوری و نیستی

بازی زندگی..

دلم انقدر خسته و شکسته است که

میخواهم گوشه ایی پشت به دنیا زانوهایم را بغل کنم و بگویم:

خدایاااا....من دیگر بازی نمیکنم!

کاااااااااات.....

 

یه وقتایی آدم زندگیش اینقد غمناک میشه که دوس داره یکی یهو بگه

کاااااااااات.......عالی بود عالی.......خسته نباشین بچه ها........واه امروز بسه...!!!!

میترسم..

 

میترسم آخرش از این شب بیداریا...

از این اشک ری

ختنا...

از این غصه های ناتموم دق کنم...

نبودنت آخرش کار دستم میده...

تو که زندگیت آرومه نه...

خسته ام ...خسته نبودنت ..!

خسته ام ...!

خسته نبودنت ...!

خسته از روزهایی که بی تو شب میشه

و شبهایی که باز هم بی تو میگذره

******

 

سرد است اما 

سرما نمی خورم

تو نگران نباش

کلاهی که سرم گذاشتی

تا گردنم را پوشانده است

تنها که باشی ..

                                                                                                                                            تنها که باشی گاهی آرزو میکنی یک نفر اسمت را صدا بزند!!

حتی اشتباهی ................

                                                                                                                 خدایا...........

من دلم را صابون زدم به عشق او...

پس چرا چشمانم میسوزد؟!

زندگی یعنی این...!

دنیا را بد ساختند.کسی را که دوست داری دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نداری

اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد

به رسم و آئین زندگانی به هم نمی رسید

و این رنج است.......زندگی یعنی این..

تا به کجااااااااااااااااااا!

خدایا

دیگر خسته ام...

چند بغض و یک گلو؟

***

تا کجای قصه ها باید ز دلتنگی نوشت

تا ب کی بازیچه بودن در دو دست سرنوشت

تا ب کی با ضربه های درد باید رام شد

یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار

خسته ام از زندگی با غصه های بی شمار...

گاهی فقط...

مَـترسَـک ، حــرف ِ [כلت] را خوب میـכانَـم !!

میــכانَـم [כرכ] כارכ ٬ باشے ُ

و [وجوכت] را هیـچ بــכانـَنـכ!! -

مــیدانــِســتــے وابَــســـتــِـه اَҐ

اِلــتــِمـاسَـت ڪــَردَҐ نَـرפ ...

امَــا تُــפ مــیــכانِــســتــے مَــכּ כפسـتـَت دارҐ

مــیدانــِســتــے وابَــســـتــِـه اَҐ

مــیدانــِســتـے اَز جَـواب כادכּ دیــرِ یِــڪ تـِـلـفُـن مـی رَنــجَــم

وَلــی خــواستــے بـِــرَפے ڪـِـﮧ فـَـرهــاכ نَــشَــפے

ڪـِـﮧ اِحــســا๛ شــیـریــن ڪَونــﮧ ے مـَـכּ فـَقـَط " تَــلــخ " بــاشَــد

" درבِش بیشتــــَـــــره..!!

فَقــــط " בُورے " نیســــت کِـﮧ

آבم رو مـﮯ ســـُوزونـﮧ!

" بوבَלּ " و

مــــآل تـــو " نَبـــوבלּ "

درבِش بیشتــــَـــــره..!!

مـَטּ اینجآیَمـ..!

مـَטּ اینجآیَمـ..!

× جآیـے ڪِـﮧ وَقتِـ رَفتَنَت ایستآدِهـ بُودے وُ نِگــــ♥▒♥ــآهَمـ مـے ڪَردے..!

× آمَدِه اَمـ تآ بِبینَمـ اَز اینجآ چِگُونِــﮧ بُودَمـ ..

× ڪِـﮧ تُو اَشکـ هآیَمـ رآ نَدیدے..

جایے بینِ رَفتنْـــ‌‌ وـنرفتےْ ...

مَنْـــ مے دانم

دِلَـ ـ ـ ـم تا هَمیشـﮧ دَر وَسـ ـ ـط تریےْ نُقطِہ ی زِندگیتْـــ ـــ جا مانِدـهـ ...

جایے بِین خواسَتنْـــ ـ‌ وــنَخواستےْ ...

جایے بینِ بودَטּ وـنبودَטּ ...

جایے بینِ رَفتنْـــ‌‌ وـنرفتےْ ...

جایے بِیےْ ....... این نُقطہ هاے خالے ... جـ ـ ـا ماندہ اَم....

خسته خسته

........

از راه رفتن خسته شدم

از عبور جاده های خیالی رفتن......

از بی محبت ماندن از کاری پر ز تلاش اما پوچ.......

از راز های نهفته از مهر های تهی از مهر

از رنجی بدون حساب از رنگی به جز ابی

اینک از خیابان خیالی زندگی رفتن..........

اما به جایی نرسیدن؟؟؟......................

خسته ام..... خسته ی....خسته!!!.........

دوست دارم بخوابم برای همیشه

دوست دارم سر بر بالین نسیم بگذارم برای همیشه

دوست دارم بروم برای همیشه؟؟؟............

همیشه بی کس...

همیشه ب کسی تکیه کنید ک ب کسی تکیه نکرده باشد

واوکسی نیست غیر از خدا

براے دل خـــودم مے نویسم ...

براے دلتنگــے هایــم

براے دغدغــہ هاے خـــودم

براے شانہ اے کہ تکیہ گاهــم نیستــــ !

برای دلے کہ دلتنگم نیست ...

براے دستے کہ نوازشگــ ـــر زخـم هایم نیست ...

براے خودم مے نویســـم !

بمیـ ــرم براے خـ ـودم کہ اینقـــدر تنهاستـــ !.!.!.! 

وقتی ادم...

وقتــی آدم یکــــ نفـر را دوستــــ داشتـــه بـــاشــد
بیشتـــر تنهـــــاستــــــــــ !
چــون بـــه هیــچ کــس جـــز همـــان آدم
نمـــی تــوانـــد بگـــویـــد چــه احســاسـی دارد...
و اگـــر آن آدم کســی بـــاشــد کــــه
...

تــــو را بــه سکـوت
ــــــ تشــویـق کنـــد
تنهــایــی تـــــــو کـــامــل مــی شـــود...

تو کجای سهراب..

آب را گل کردند 

چشم ها را بستند و چه با دل کردند

صبر کن ای سهراب...!

گفته بودی:

قایقی خواهم ساخت

دور خواهم شد از این خاک غریب!

قایقت جا دارد...؟؟

من هم از همهمه اهل زمین دلگیرم!

تو کجایی سهراب...؟؟

گاهـــی آنقـــــــבر بغــــض دارے ...

                               چہ פـــــــــرف

                               بــےربـطیــــωتــــــ

                               ڪـِﮧ ρـــــــرב

                               گریـــہ نمـے ڪــــــند !

                               گاهـــی آنقـــــــבر بغــــض دارے ...

                                ـڪــِﮧ فقـــط

                                بایــد ρـــــــرב بــاشـے

                                تـا بتوانـــے گریــہ ڪـنـــے...

          

         

در سکوت غرق میشوم ..

ق می شوم ..

انـدوه کــه از حــد بــگــذرد

جــایــش را مـی‌دهــد بــه یــکـ بــی‌‌اعتنــایــی مــزمــن

دیــگــر مـهــم نـیــســـت

بــودن یــا نـبــودن ...

دوســـت داشـتــن یـــا نـداشتـن ...
دیـگــر حـســـی تـو را بـــه احـســـاس کـردن نمــی کـشــانــد ...

در آن لحظـــــه فـقــط در سکـــوت غــرق می شــوی

و فـقـط نـگــاه مـیـکـنــی

نـگــــــــــاه !

هی روزگار..

............

هی روزگار من به درک...

خودت خسته نشدی از دیدن تصویر تکراری درد کشیدن من

اشک

اشک ها قطـره نیستنـد !
بلکه کلمـاتى هستنـد که مى افتنـد ....
فقط بخاطـر اینکه :
پیـدا نـمیکنند کسى را
که معنــىاین کلمـات را بــفهمـد ... !!!